Virtual Study

15 czerwca 2014

Agregacja interface’ów na Load Masterze i vlany

Jedną z ciekawszych opcji konfiguracyjnych, jakie można skonfigurować na Load Balancerach firmy Kemp jest tzw. bonding, czyli agregacja portów. Load Mastery, znajdujące się obecnie w sprzedaży mają od 4 do 8 portów o przepustowości 1GB, więc z pozoru może się wydawać, że jest wartość wystarczająca do normalnej pracy. Jednak agregacja portów zapewnia nam nie tylko zwiększenie przepustowości, ale i dodatkowy poziom zabezpieczeń w przypadku problemów sieciowych (uszkodzenie portu w przełączniku sieciowym, a nawet całego przełącznika).

Jak to skonfigurować poprawnie? Jest to opisane w dokumentacji https://support.kemptechnologies.com/hc/en-us/articles/202009643-LoadMaster-Bonding-and-Virtual-LAN-VLAN-, ale nie wszystkie punkty są wystarczająco jasne, dlatego chciałem to opisać po swojemu.

Wchodzimy we właściwości interface’u, który ma być pierwszy w danym bondzie (uwaga – interface’y eth0 i eth1 nie mogą być częścią tego samego bondu). Jeżeli chcemy zestawić bond na interface’ach eth1 i eth2 to zaczynamy od interface’u eth1. Klikamy w przycisk “Interface bonding” (jak widać na poniższym rysunku).

bonding1

Pojawia się ekran konfiguracji bondingu, na którym klikamy w przycisk “Create a bonded interface 1”.

bonding2

Po chwili przetwarzania naszego żądania wracamy do głównego menu. Zamiast interface’u eth1 na liście interface’ów powinien pojawić się interface bnd1, z adresem IP, który mieliśmy przypisany wcześniej do interface’u eth1.

bonding3

Po kliknięciu w przycisk “Bonded Devices” dodajemy drugi interface (oczywiście może być ich więcej), klikając w przycisk “Add link”. Dodatkowo możemy zmienić tryb agregacji – albo “Active-Backup”, czyli jeden interface aktywny, drugi w trybie czuwania, albo bardziej uniwersalny “802.3ad”, który zapewnia nam agregację pasma sieciowego i wysoką dostępność portów. Oczywiście musimy po stronie urządzeń sieciowych skonfigurować analogicznie agregację portów 802.3ad, częściej znaną jako LACP (Link Aggregation Control Protocol).

bonding4

Po poprawnym dodaniu portu, na liście interface’ów zobaczymy *, a we właściwościach zbondowanego interface’u w nawiasie pojawi się informacja o dodatkowym interface fizycznym, jak widać na poniższym rysunku.

bonding5

Niezależnie od agregacji portów, możemy potrzebować ze względów bezpieczeństwa opublikować różne usługi w różnych podsieciach. W tym celu na Load Masterze należy włączyć tagowanie i przypisać dodatkowe interface’y powiązane z konkretnymi vlanami. Konfiguruje się je bardzo prosto, wystarczy we właściwościach interface’u wybrać opcję “VLAN Configuration”, a następnie na ekranie konfiguracji vlanu dodać odpowiedni nr vlanu, jak na poniższym rysunku.

bonding6

Pojawi nam się na liście interface’ów dodatkowy interface, powiązany z danym vlanem, na którym należy ustawić odpowiedni adres IP, z puli adresowej danego vlanu. Jak widać na poniższym rysunku, interface “vlan 20” został utworzony na zagregowanym interface bnd1, który był utworzony wcześniej.

bonding7

W przypadku wykorzystania vlanów na wszystkich interface’ach (np. na 4 fizycznych interface’ach konfigurujemy dwa bondy, na których z kolei definiujemy vlany) urządzenia, musimy w opcjach sieciowych Load Mastera wybrać opcję korzystania z alternatywnych bram, jak pokazuje poniższy rysunek.

bonding8

Na interface’ach bondowanych czyścimy ustawienia IP, a na interface vlanu, przez który chcemy ustawić domyślny routing, zaznaczamy pole “Use for Default Gateway”. W tym momencie można będzie na interface ustawić adres IP odpowiedniego routera.

bonding9

Brak komentarzy: